عباس اگرچه دست کشید از دو دست خویش
از یاری حســـــین علــــی، دســـت بر نداشت
درد و غمــــش تمامی از این بــــود که چــــرا
یک جان بـــــرای هدیـــــه به او بیشتر نداشت
او هــــــم چـــو کودکان حـــــرم تشنه بود، آه
اما دلـــــش نیامـــــد و یک جـــــرعه بر نداشت
